Ορισμένα σχήματα μπορούν να σχεδιαστούν εύκολα στο χαρτί, αλλά είναι εντελώς αδύνατο να κατασκευαστούν στον πραγματικό τρισδιάστατο χώρο. Το πιο εμβληματικό από αυτά είναι το Τρίγωνο Penrose, γνωστό και ως το «αδύνατο τρίγωνο».
Κοιτάζοντας την παρακάτω εικόνα, το μάτι σας προσπαθεί να ερμηνεύσει τη δομή ως ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Αν όμως προσπαθήσετε να εντοπίσετε πώς συνδέονται οι πλευρές του, θα βρεθείτε μπροστά σε ένα παράδοξο που προκαλεί πονοκέφαλο.
Πώς είναι δυνατόν μια πλευρά να είναι ταυτόχρονα μπροστά και πίσω από μια άλλη;
Η απάντηση και η εξήγηση της οφθαλμαπάτης
Το Τρίγωνο Penrose (που επινοήθηκε για πρώτη φορά από τον Σουηδό καλλιτέχνη Oscar Reutersvärd το 1934 e έγινε διάσημο από τον μαθηματικό Roger Penrose τη δεκαετία του 1950) είναι μια οφθαλμαπάτη που εκμεταλλεύεται τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός μας ερμηνεύει τις δισδιάστατες εικόνες ως τρισδιάστατες.
Πώς λειτουργεί η ψευδαίσθηση:
Ο εγκέφαλός μας υποθέτει αυτόματα ότι οι γραμμές που ενώνονται στο χαρτί αντιπροσωπεύουν αντικείμενα που βρίσκονται σε συγκεκριμένες αποστάσεις. Στο Τρίγωνο Penrose, οι τρεις ράβδοι σχηματίζουν τρεις ορθές γωνίες, οι οποίες όμως συνδέονται με τρόπο που παραβιάζει τους κανόνες της ευκλείδειας γεωμετρίας. Για να υπάρξει αυτό το σχήμα στην πραγματικότητα, οι πλευρές του θα έπρεπε να είναι ανοιχτές και σε διαφορετικά επίπεδα βάθους, όμως η συγκεκριμένη προοπτική (γωνία θέασης) τις κάνει να φαίνονται ενωμένες, «κλειδώνοντας» το μυαλό μας σε μια αδύνατη λούπα.
