Όσοι έχουμε μοιραστεί τη ζωή μας με έναν σκύλο, ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να τον βλέπουμε να τρομάζει. Είτε πρόκειται για έναν δυνατό θόρυβο στον δρόμο, είτε για την ηλεκτρική σκούπα, είτε για τον κτηνίατρο, το ένστικτό μας ως κηδεμόνες μάς υπαγορεύει να τρέξουμε αμέσως κοντά του. Απλώνουμε τα χέρια, τον αγκαλιάζουμε σφιχτά και αρχίζουμε να του μιλάμε με γλυκιά, μωρουδιακή φωνή λέγοντας “μη φοβάσαι, όλα καλά είναι”.
Κι όμως, αυτή ακριβώς η ανθρώπινη αντίδραση αγάπης είναι συχνά το μεγαλύτερο λάθος που μπορούμε να κάνουμε εκείνη τη στιγμή. Στον κόσμο των σκύλων, αυτή η συμπεριφορά δεν μεταφράζεται πάντα ως παρηγοριά.
Πώς “διαβάζει” ο σκύλος την αντίδρασή μας
Για να καταλάβουμε γιατί η αγκαλιά δεν βοηθάει, πρέπει να δούμε τα πράγματα μέσα από τα δικά τους μάτια. Όταν ο σκύλος σας τρομάζει από κάτι, το σώμα του μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού. Αν εσείς τρέξετε πανικόβλητοι από πάνω του και αρχίσετε να τον χαϊδεύετε νευρικά μιλώντας του με έντονη φωνή, ο σκύλος αντιλαμβάνεται το εξής μήνυμα: «Το αφεντικό μου είναι κι αυτό αναστατωμένο, άρα σίγουρα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος!».
Στην ουσία, χωρίς να το θέλουμε, επιβεβαιώνουμε τον φόβο του. Επιπλέον, όπως έχουμε αναλύσει στο παρελθόν σχετικά με τα σημάδια που δείχνουν ότι ο σκύλος δεν θέλει χάδια, ο εναγκαλισμός περιορίζει την κίνησή του. Ένα ζώο που νιώθει απειλή, χρειάζεται να νιώθει ότι έχει τον χώρο και την ελευθερία να απομακρυνθεί. Η αγκαλιά τον κάνει να νιώθει παγιδευμένος, αυξάνοντας το στρες του.
Ποιος είναι ο σωστός τρόπος να βοηθήσουμε;
Το κλειδί για να βοηθήσετε τον τετράποδο φίλο σας να ξεπεράσει τον φόβο του, είναι να γίνετε εσείς το σταθερό, ήρεμο σημείο αναφοράς του.
Μείνετε απολύτως ήρεμοι
Η στάση του σώματός σας και ο τόνος της φωνής σας πρέπει να εκπέμπουν απόλυτη σιγουριά. Μην αλλάξετε τον τόνο της φωνής σας σε υψίσυχνο ή λυπημένο. Μιλήστε του κανονικά, σταθερά και με αυτοπεποίθηση. Η δική σας ηρεμία λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας γι’ αυτόν.
Δώστε του χώρο να έρθει εκείνος
Αντί να σκύψετε πάνω του, καθίστε κάπου κοντά (σε μια καρέκλα ή ακόμα και στο πάτωμα) και αφήστε τον να πλησιάσει εκείνος, αν το έχει ανάγκη. Όταν έρθει κοντά σας, μπορείτε να του κάνετε μερικά αργά, σταθερά χάδια στο πλάι του σώματος ή στο στήθος, αποφεύγοντας το κεφάλι.
Αλλάξτε την εστίαση
Αν ο φόβος είναι διαχειρίσιμος, προσπαθήστε να του αποσπάσετε την προσοχή με κάτι θετικό. Δώστε του μια απλή εντολή (όπως το “κάτσε”) και επιβραβεύστε τον με μια λιχουδιά. Αυτό αλλάζει την εστίαση του εγκεφάλου του από τον κίνδυνο στην εκτέλεση μιας γνωστής ρουτίνας που τον κάνει να νιώθει ασφαλής.
Η αγάπη για τα ζώα μας είναι δεδομένη. Το στοίχημα, όμως, είναι να μάθουμε να τους τη δείχνουμε με τον τρόπο που εκείνα μπορούν να την κατανοήσουν και να την αξιοποιήσουν για να νιώθουν πραγματικά προστατευμένα δίπλα μας.
