Καθώς οι πρώτες εβδομάδες του καινούριου χρόνου κυλούν, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ήδη αρχίσει να αναρωτιόμαστε: «Γιατί το κάνω αυτό κάθε χρόνο;». Η απάντηση είναι απλή — γιατί ο Ιανουάριος μάς δίνει μια υπερβολικά δελεαστική ψευδαίσθηση “νέας αρχής”. Έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη, γεμίζουμε τις σελίδες των νέων μας σημειωματάριων με υποσχέσεις στον εαυτό μας, τις οποίες όμως —ας το παραδεχτούμε— δύσκολα τηρούμε. Ακολουθούν πέντε από τις πιο κλασικές αποφάσεις που παίρνουμε κάθε Ιανουάριο, αλλά… δεν κρατάμε ποτέ για πολύ.
Θα τρώμε μόνο υγιεινά
Ο ενθουσιασμός της «νέας ζωής» μάς κάνει να γεμίζουμε τα ντουλάπια μας με κινόα, λαχανικά και φρούτα, και να ορκιζόμαστε πως δεν θα ξανακοιτάξουμε τηγανητές πατάτες ούτε ζωγραφιστές. Και μετά… αρχίζουν οι κανονικές ημέρες: άγχος, κούραση, λιγούρες, delivery στον δρόμο του γυρισμού. Όχι μόνο δεν είμαστε προγραμματισμένοι να ζούμε αιώνια στη φιλοσοφία της στερημένης τροφής, αλλά, σύμφωνα με διατροφολόγους, το ζητούμενο είναι η ισορροπία — όχι η εμμονή.
Θα γραφτούμε γυμναστήριο
Η απόφαση αυτή βρίσκεται μονίμως στις πρώτες θέσεις κάθε λίστας. Το πρόβλημα είναι πως, τις περισσότερες φορές, αυτή δεν προκύπτει από αγάπη για τη φυσική άσκηση, αλλά από ενοχή για την έλλειψή της. Αν όμως δεν σου αρέσει το γυμναστήριο, υπάρχουν εναλλακτικές: περπάτημα, χορός, τρέξιμο, ποδήλατο, ή και κάποια ομαδική δραστηριότητα. Η άσκηση δεν πρέπει να είναι τιμωρία — ιδανικά είναι κάτι που μας γεμίζει ενέργεια και ανεβάζει τη διάθεση.
Θα κόψουμε το κάπνισμα
Μία από τις πιο ευγενείς —και ταυτόχρονα πιο δύσκολες— αποφάσεις. Το να σταματήσει κανείς το κάπνισμα απαιτεί θέληση, προσωπική ωριμότητα και συχνά… την κατάλληλη στιγμή. Η 1η Ιανουαρίου σπάνια είναι αυτή. Η πίεση της “αρχής” ίσως λειτουργεί αντίστροφα. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να ωριμάσεις μέσα σου την απόφαση και να την πάρεις όταν πραγματικά είσαι έτοιμος, όχι επειδή στο υπαγορεύει η επέτειος του ημερολογίου.
Θα διαβάζουμε περισσότερο
Κανείς που αγαπά το διάβασμα δεν χρειάζεται να το υποσχεθεί στον εαυτό του. Οι υπόλοιποι απλώς υποκύπτουμε στην ψευδαίσθηση ότι θα αλλάξουμε απότομα τις συνήθειές μας. Το διάβασμα, όμως, δεν είναι «πρέπει», είναι προσωπική ανάγκη και διάθεση. Αν απλώς γεμίζεις μια λίστα με «πρέπει να διαβάσω αυτό και εκείνο φέτος», το πιθανότερο είναι να νιώσεις πίεση αντί για απόλαυση. Διάβασε όταν και ό,τι πραγματικά θέλεις — αλλιώς μην το κάνεις καθόλου.
Θα βγαίνουμε περισσότερο
Πολλοί υπόσχονται στον εαυτό τους ότι θα κοινωνικοποιούνται περισσότερο: λιγότερα βράδια στον καναπέ, περισσότερες νύχτες έξω με φίλους. Η πραγματικότητα όμως —μεταβαλλόμενα ωράρια, κούραση, καιρικές συνθήκες, κίνητρα— συχνά αποδεικνύεται πιο ισχυρή από την πρόθεση. Δεν φταίει κανείς: δεν είναι όλοι άνθρωποι της εξωστρέφειας και δεν είναι κάθε μέρα ιδανική για έξοδο. Η ποιότητα των εξόδων μας έχει πάντα περισσότερη αξία από την ποσότητά τους.
Όλες αυτές οι αποφάσεις ξεκινούν με τις καλύτερες προθέσεις – είναι τρόποι να δείξουμε αγάπη στον εαυτό μας ή απλώς επιθυμία για αλλαγή. Το πρόβλημα αρχίζει όταν χρησιμοποιούμε την αποτυχία να τις τηρήσουμε ως αφορμή για αυτοκριτική. Η αλήθεια είναι πως η αλλαγή δεν έρχεται από έναν Ιανουάριο∙ έρχεται από την επίγνωση, την προθυμία και, κυρίως, την υπομονή. Άλλωστε, δεν πρέπει να τιμούμε λιγότερο τις μικρές βελτιώσεις επειδή δεν συνοδεύονται από εντυπωσιακή συνέπεια. Αν είναι να κρατάμε μία “υπόσχεση” φέτος, ας είναι αυτή: λίγη περισσότερη ευγένεια προς τον εαυτό μας.
