Καθώς η χρονιά φτάνει στο τέλος της, πολλοί από εμάς νιώθουμε την ανάγκη να κάνουμε έναν μικρό απολογισμό. Όχι αυστηρό, αλλά ειλικρινή. Ό,τι συνέβη μέσα στους τελευταίους δώδεκα μήνες, καλό ή δύσκολο, άφησε ένα αποτύπωμα. Μας άλλαξε, μας δίδαξε, μας έκανε πιο δυνατούς. Το 2025 μπορεί να βρίσκεται ήδη προ των πυλών, όμως πριν του ανοίξουμε διάπλατα την πόρτα, αξίζει να κοιτάξουμε λίγο πίσω. Όχι με νοσταλγία, αλλά με αποδοχή και αναγνώριση.
Ένας μοναχικός επισκέπτης σε καφέ ενώ βρέχει.
Όσα έμαθα από τα δύσκολα
Η χρονιά που αφήνουμε πίσω μπορεί να μην ήταν η καλύτερη. Οι μέρες με πίεση, θλίψη, κόπωση κι ανασφάλεια ήταν αρκετές. Κάποιες φορές ένιωσα πως δεν μπορούσα να ανασάνω μέσα στην ίδια μου την καθημερινότητα. Η δουλειά, όσο κι αν την αγαπώ, είχε στιγμές που με εξάντλησε. Οι προσωπικές σχέσεις δοκιμάστηκαν, συχνά ένιωθα να ξεχνώ τον ίδιο μου τον εαυτό. Κι όμως, μέσα σε όλα αυτά, υπήρχαν στιγμές φωτεινές: οι φίλοι που στάθηκαν αληθινά δίπλα μου, οι γονείς μου που είναι ακόμη εδώ, ο εαυτός μου που –παρά τα πάντα– σηκώθηκε ξανά.
Έμαθα να μην θεωρώ τίποτα δεδομένο. Να δίνω χρόνο στους ανθρώπους που αγαπώ και να λέω ευχαριστώ πιο συχνά. Να συγχωρώ αλλά και να βάζω όρια. Να δίνω περισσότερη σημασία στην ψυχική μου υγεία απ’ ό,τι στη γνώμη των άλλων. Ξεκίνησα ψυχοθεραπεία – ίσως το πιο ειλικρινές δώρο που έχω κάνει ποτέ στον εαυτό μου.
Ένα στιγμιότυπο της δημιουργικότητας σε ένα γεμάτο φθινοπωρινό πάρκο.
Οι υποσχέσεις μου για τη νέα χρονιά
Δε χρειάζεται απαραίτητα να αλλάξει το ημερολόγιο για να αλλάξουμε κι εμείς. Όμως η αρχή ενός έτους προσφέρει αυτή τη μικρή ψευδαίσθηση «νέας σελίδας» – και γιατί όχι να την εκμεταλλευτούμε; Έθεσα κάποιους στόχους. Κάποιες υποσχέσεις προς τον εαυτό μου. Όχι για να τις υλοποιήσω τέλεια, αλλά για να προσπαθήσω λίγο περισσότερο κάθε μέρα.
- Να κρατήσω μακριά μου ό,τι μου στερεί τη γαλήνη: Τοξικά περιβάλλοντα, ανθρώπους που με εξαντλούν, καταστάσεις χωρίς νόημα.
- Να ακούω χωρίς να βιάζομαι: Ένα τηλεφώνημα δεν είναι αγγαρεία, είναι σύνδεση. Δεν θέλω να το ξεχνώ.
- Να ταξιδέψω περισσότερο: Ένα απλό εισιτήριο μπορεί να είναι το μεγαλύτερο δώρο σε έναν ταλαιπωρημένο νου.
- Να πάψω να συγκρίνομαι: Οι γνώμες των άλλων δεν καθορίζουν την αξία μου – ούτε και οι ζωές τους καθρεφτίζουν τη δική μου.
- Να μην τα παρατάω με την πρώτη δυσκολία: Και αν λυγίσω, να σηκωθώ πάλι – αυτό έχει σημασία.
- Να θυμάμαι τα όσα κατάφερα: Δεν είναι αυτονόητα, ήταν αποτέλεσμα κόπου και καρδιάς.
- Να είμαι ευγνώμων: Για κάθε εμπειρία, ακόμη και για τις πιο πικρές. Κάτι είχαν να πουν.
- Να ψάχνω διαρκώς την εξέλιξη: Επαγγελματική, διαπροσωπική, συναισθηματική. Ο δρόμος της βελτίωσης είναι ατέρμονος.
- Να ζητώ συγγνώμη όταν χρειάζεται: Όχι από υποχρέωση, αλλά από συνείδηση.
- Να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος: Όχι για κανέναν άλλο – για μένα.
Η νέα χρονιά είναι μια ευκαιρία – όχι να αλλάξουμε ριζικά, αλλά να έρθουμε λίγο πιο κοντά στον εαυτό που θέλουμε να είμαστε. Αν αυτή η χρονιά μας δίδαξε το οτιδήποτε, είναι πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και πως αξίζει να τολμούμε να ζούμε με αλήθεια, αγάπη και στόχο. Καλή χρονιά, γεμάτη δύναμη, ουσιαστικές σχέσεις και εσωτερική ηρεμία. Αυτό είναι το μόνο που αξίζει στ’ αλήθεια να κρατήσουμε.
