Η ελληνική γλώσσα είναι μία από τις πλουσιότερες και πιο εκφραστικές στον κόσμο, όμως διαθέτει και μια μοναδική ιδιαιτερότητα: είναι γεμάτη με ιδιωματισμούς, μεταφορές και ατάκες που, αν προσπαθήσεις να τις μεταφράσεις κυριολεκτικά σε μια ξένη γλώσσα, το αποτέλεσμα είναι απλά ξεκαρδιστικό. Οι ξένοι τουρίστες κοιτούν με απορία, προσπαθώντας να καταλάβουν τι εννοούμε.
Πάρτε για παράδειγμα την έκφραση «σιγά τα ωά». Στα αγγλικά μεταφράζεται ως «slowly the eggs», μια φράση που δεν βγάζει κανένα απολύτως νόημα, ενώ εμείς τη χρησιμοποιούμε για να υποβαθμίσουμε κάτι. Ή το «έφαγα πόρτα» (I ate door), που σημαίνει ότι μου απαγόρευσαν την είσοδο. Ακόμα πιο επικό είναι το «σιγά τον πολυέλαιο» (slowly the chandelier), που εκφράζει ειρωνεία για κάτι που θεωρείται υπερεκτιμημένο.
Επίσης, η φράση «έγινε της κακομοίρας» (it became of the miserable woman) περιγράφει το απόλυτο χάος, ενώ το «κερασάκι στην τούρτα» (the little cherry on the cake) δείχνει την τελική πινελιά. Το να εξηγήσεις σε έναν ξένο γιατί το «βγάζω το φίδι από την τρύπα» (I pull the snake out of the hole) σημαίνει ότι λύνω μια δύσκολη κατάσταση, απαιτεί ολόκληρο μάθημα πολιτισμού.
Αυτές οι εκφράσεις δείχνουν το ταμπεραμέντο, το χιούμορ και την εφευρετικότητα του ελληνικού λαού. Είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας και μας χαρίζουν γέλιο κάθε φορά που προσπαθούμε να τις εξηγήσουμε σε κάποιον ξένο φίλο μας.
