Οι σχέσεις, όσο κι αν εξελίσσονται ή αναπροσαρμόζονται μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο, πάντα θα παραμένουν περίπλοκες. Οι αλλαγές στους ρόλους των φύλων, η ενσυναίσθηση που αυξάνεται και οι συζητήσεις για υγιή όρια, σίγουρα προχωρούν τον θεσμό της συντροφικότητας μπροστά. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες συμπεριφορές που, παρά τη συλλογική μας πρόοδο, συνεχίζουν να υπονομεύουν ακόμα και τις πιο δυνατές σχέσεις. Δεν είναι ούτε νέες ούτε καινοτόμες — απλώς επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά, πολλές φορές με την έμμεση ανοχή της κοινωνίας γύρω μας.
Οι πιο κοινές τοξικές συμπεριφορές που καταστρέφουν τις σχέσεις
- Κρατώντας «λίστα» με τα λάθη του άλλου
Όταν κάθε διαφωνία γίνεται ευκαιρία για να επαναφέρουμε παλιές εντάσεις και σφάλματα, η σχέση χάνει τη δυναμική της. Το να αποθηκεύουμε μνησικακίες και να τις φέρνουμε στο προσκήνιο σε κάθε καβγά δεν είναι λύση — είναι απόσταση. Η αγάπη ενώνεται στο “μαζί”· όχι στο “θυμάσαι τι μου έκανες τότε;”. - Η αναμονή να μαντέψει ο άλλος τι νιώθουμε
Το ότι αγαπιόμαστε δεν σημαίνει ότι έχουμε και τηλεπαθητική σύνδεση. Η ωριμότητα σε μια σχέση έρχεται μέσα από τον διάλογο, και όχι από την παθητική αναμονή να «καταλάβει» χωρίς να του πούμε. Η επικοινωνία, έστω και δύσκολη, είναι το θεμέλιο κάθε βαθιάς σύνδεσης.
- Ο συναισθηματικός εκβιασμός
Τελεσίγραφα τύπου «ή κάνεις αυτό ή τελειώσαμε» δεν είναι απλώς τοξικά, είναι καταστροφικά. Ακόμα και όταν ο εκβιασμός “πετυχαίνει”, αφήνει πίσω του πίκρα και τριβή. Το βάθος της σχέσης μετριέται στην ελευθερία που δίνουμε, όχι στον έλεγχο που ασκούμε. - Η μεταφορά ευθύνης για τα προσωπικά μας συναισθήματα
Το πώς νιώθουμε είναι δική μας εσωτερική διαδικασία. Αντί να ρίχνουμε το φταίξιμο στον σύντροφό μας επειδή “μας έκανε να αισθανθούμε έτσι”, μπορούμε να τον προσκαλέσουμε σε έναν ειλικρινή διάλογο. Η ενδυνάμωση έρχεται μέσα από την αυτογνωσία, όχι από την απόδοση ευθυνών. - Η ζήλεια που πνίγει
Η ζήλεια, σε κοινωνίες παλιότερων εποχών, εθεωρείτο ένδειξη πάθους. Σήμερα, αναγνωρίζεται ως ανασφάλεια. Δεν είναι δουλειά του άλλου να μας γιατρέψει τη ζήλεια — είναι ευθύνη μας να την κατανοήσουμε και να την διαχειριστούμε, χωρίς να υποβάλλουμε τον σύντροφό μας σε διαρκείς αποδείξεις αγάπης κι αφοσίωσης. - Η εξαγορά της αγάπης με υλικά αγαθά
Τα δώρα έχουν τη χάρη τους, αλλά ποτέ δεν αντικαθιστούν τη γνήσια προσπάθεια και την προσωπική εξέλιξη. Όσο ακριβά κι αν είναι, αν δίνονται για να καλυφθούν συναισθηματικά κενά ή σφάλματα που επαναλαμβάνονται, απλώς χάνουν την αξία τους. Η αληθινή φροντίδα εκφράζεται με πράξεις συνέπειας, ειλικρίνειας και θέλησης για αλλαγή.
Οι σχέσεις δεν διαλύονται συνήθως από μεγάλα γεγονότα, αλλά από μικρά, καθημερινά μοτίβα που αφήνουμε να επαναλαμβάνονται. Η συνειδητοποίηση αυτών των συμπεριφορών είναι το πρώτο βήμα για να τις αλλάξουμε. Το δεύτερο είναι να επιλέξουμε κάθε μέρα, μέσα στις δυσκολίες, να στεκόμαστε με καθαρό βλέμμα απέναντι στον άνθρωπο που έχουμε επιλέξει — και κυρίως, απέναντι στον εαυτό μας.
