Η Παραμονή της Πρωτοχρονιάς είναι μια γιορτή γεμάτη ένταση, προσδοκίες και… πολύ φαγητό. Όμως, αν προσέξεις καλά τις ατάκες που ακούγονται γύρω από το γιορτινό τραπέζι, θα συνειδητοποιήσεις κάτι αναπάντεχο: πολλές από αυτές θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν ειπωθεί σε ένα τελείως διαφορετικό, πολύ πιο ιδιωτικό σκηνικό.
Το παιχνίδι των double entendres (φράσεων με διπλή σημασία) είναι ο καλύτερος τρόπος για να σπάσει ο πάγος στην παρέα. Συγκεντρώσαμε τις πιο πετυχημένες ατάκες που ταιριάζουν και στις δύο περιπτώσεις και σας τις παρουσιάζουμε!
Οι Ατάκες της Βραδιάς
1. Η Ιεροτελεστία του Φαγητού
Όλα ξεκινούν από την προετοιμασία. Απαιτείται τέχνη, υπομονή και… σωστό μέγεθος.
- «Είναι πολύ μεγάλο, δεν χωράει στον φούρνο!»
- «Γέμισέ το καλά από μέσα, εκεί είναι όλη η γεύση.»
- «Προσοχή, καίει πολύ! Μην το ακουμπάς ακόμα.»
- «Θέλω κι άλλη δόση, δεν χόρτασα με τίποτα.»
2. Η Κορύφωση και η Σαμπάνια
Όταν η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά, η αδρεναλίνη ανεβαίνει και οι κουβέντες γίνονται πιο… βιαστικές.
- «Άντε, έρχεται! Λίγα δευτερόλεπτα έμειναν!»
- «Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα… Επιτέλους!»
- «Μην σταματάς τώρα, λίγο έμεινε ακόμα!»
- «Χύθηκε στο πάτωμα!»
3. Η Βασιλόπιτα και το «Φλουρί»
Το κλείσιμο της βραδιάς κρύβει πάντα μια ελπίδα για τύχη.
- «Ελπίζω να μου κάτσει φέτος.»
- «Πού είναι κρυμμένο; Πρέπει να το βρω οπωσδήποτε.»
- «Το δικό μου είναι το πιο μεγάλο κομμάτι!»
Μια (Όχι και τόσο) Αθώα Ιστορία
Για να καταλάβετε πώς αυτές οι φράσεις μπορούν να μπερδέψουν ακόμα και τον πιο υποψιασμένο, δείτε τι συνέβη στην κουζίνα του Νίκου και της Μαρίας λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου:
Ήταν 11:30 το βράδυ. Ο Νίκος και η Μαρία προσπαθούσαν να προλάβουν τις τελευταίες ετοιμασίες.
— «Νίκο, έλα λίγο να με βοηθήσεις με το ταψί», φώναξε η Μαρία. «Είναι πολύ μεγάλο, δεν χωράει στον φούρνο!» Ο Νίκος πλησίασε, προσπαθώντας να το σπρώξει με προσοχή. — «Αν το βάλεις με τη σωστή γωνία, θα μπει», είπε εκείνος. «Αλλά πρόσεχε, γέμισέ το καλά από μέσα για να έχει όλη τη νοστιμιά».
Η Μαρία τον κοίταξε με νόημα. — «Προσοχή, καίει πολύ! Μην απλώνεις τα χέρια σου έτσι», τον μάλωσε γελώντας. «Πρέπει να περιμένουμε. Πότε θα το βγάλεις; Κοντεύει να καεί!»
— «Λίγο έμεινε ακόμα», απάντησε ο Νίκος κοιτάζοντας το ρολόι. «Μην σταματάς τώρα, λίγο έμεινε. Πέντε λεπτά για την αλλαγή!» Ξαφνικά, ακούστηκε ένας δυνατός κρότος. — «Χύθηκε το πώμα!» φώναξε ο Νίκος, καθώς η σαμπάνια άνοιξε μόνη της.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε: «5, 4, 3, 2, 1…» — «Άντε, έρχεται! Επιτέλους!» φώναξαν και οι δύο μαζί.
— «Είναι τόσο νόστιμο που θέλω να το φάω όλο», ψιθύρισε ο Νίκος μετά την πρώτη μπουκιά. — «Θέλω κι άλλη δόση, δεν χόρτασα», απάντησε η Μαρία. — «Ελπίζω να μου κάτσει φέτος το φλουρί», είπε ο Νίκος κλείνοντας το μάτι. — «Άντε, και του χρόνου να είμαστε καλά να το ξανακάνουμε!»
